- BY dscreative
- POSTED IN Άρθρα
- WITH 0 COMMENTS
- PERMALINK
- STANDARD POST TYPE
Περνάμε από πολλά διαφορετικά, όχι σαφώς καθορισμένα στάδια κι έχουμε πολλά πισωγυρίσματα προτού να φτάσουμε στην αλλαγή.
Περνάμε από πολλά διαφορετικά, όχι σαφώς καθορισμένα στάδια κι έχουμε πολλά πισωγυρίσματα προτού να φτάσουμε στην αλλαγή.
«Η μελέτη του πώς ξοδεύουν οι άνθρωποι το χρόνο τους στο ίντερνετ μπορεί να έχει την ποιότητα ενός προβολικού τεστ κηλίδων μελάνης (Ρόρσαχ)»,
Για πολλά χρόνια θεωρούσα πως δεν ήταν ικανή η θεραπεύτρια αν δεν μου αποκάλυπτε όσα εγώ δεν μπορούσα να δω, αν δεν σήκωνε την πέτρα να βγει ο σκορπιός.
Στην μια άκρη είναι η παθητικότητα, όταν δηλαδή καταπίνουμε τον θυμό μας ακόμη κι όταν το δίκιο μας μας πνίγει, από την άλλη η χωρίς όριο επιθετικότητα.
Φταίνε ίσως και οι οικογενειακές συνάξεις, τα τραπεζώματα και τα ρεβεγιόν με συγγενείς και φίλους που συνειδητά ή ασυνείδητα κρατούσαμε σε απόσταση.
Νιώθοντας ευγνωμοσύνη ερχόμαστε σε επαφή με κάτι μεγαλύτερο και έξω από εμάς, με το θαύμα της ζωής και αποδεχόμαστε την ροή.
Δεν είμαστε απαραίτητα ντροπαλοί ούτε σνομπ εμείς οι εσωστρεφείς. Δεν αντέχουμε την συνεχή αλληλεπίδραση γιατί την αισθανόμαστε πιο έντονα από τους άλλους.
“Ποιος πήρε το τυρί μου;” Αυτό ήταν το πρώτο βιβλίο που διάβασα για την απώλεια και, μάλιστα, για το πώς η απώλεια μπορεί να μετασχηματιστεί σε ευκαιρία.
Οι ψυχοθεραπευτές είναι και αυτοί άνθρωποι που αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Πολλοί επέλεξαν αυτό το επάγγελμα γιατί ήταν σε μεγάλη επαφή με το τραύμα τους.